Powrót do historii naszych miejscowości!

  

W poprzednim roku  szkolnym opisaliśmy historię Olbrachcic, Ulesia, Dąbku. W tym roku szkolnym uczniowie klasy piątej opisali następne miejscowości   w naszej gminie. Zapraszamy do obejrzenia historii i legend autorstwa  Zuzi Biernat, Doroty Pietras, Patrycji Jaros, Julki Firlej, Natalii Szczepańczyk   

               

  Dąbrowa Zielona

Nazwa Dąbrowa jak głosi legenda nadana została przez syna Konrada Mazowieckiego, Kazimierza – księcia Kujawskiego, który bawiąc w okolicy na łowach zachwycił się okolicą i nazwał osadę Dąbrową

Dla odróżnienia miejscowości, których o tej samej nazwie było .kilkadziesiąt, z początkiem XX wieku Dąbrowę nazwano Zieloną.

Gmina Dąbrowa Zielona dokumentuje swoje początki w odległych latach: Dąbrowa – 1248r., Soborzyce – 1249r. Cielętniki – 1369r., Ulesie – 1369r., Olbrachcie – 1386r., Rogaczew – 1248r., Dąbek – 1386r

W 2008r. obchodziliśmy 760 – lecie Dąbrowy. Z tej okazji został wybity medal jubileuszowy. Na jego rewersie została zamieszczona łacińska sentencja: „ Ad futuram rei memoriam”, co znaczy „ Na przyszłą rzeczy pamiątkę”. Jest to rodzaj przesłania do współcześnie żyjących, aby tworząc nową rzeczywistość nie zapominali o chlubnej przeszłości.

 

                                     Kościół

Obecna budowla powstała w dwóch różnych okresach. Pierwotny kościół został wybudowany w 1554 r. w stylu renesansowym. Kościół ten był budowlą orientowaną, z pojedynczą, masywną wieżą po stronie zachodniej (wieża na planie kwadratu, w najwyższej kondygnacji ośmioboczna) oraz półkolistą apsydą, zamykającą prezbiterium od wschodu. Przed 1787 r. poddany został restauracji.

 W l. 1908-11 zbudowano nowy korpus kościoła, usytuowany prostopadle do korpusu starszej budowli renesansowej.Nowszy korpus kościoła posiada dwuwieżową fasadę po stronie północnej. Nad skrzyżowaniem starszego i nowszego korpusu świątyni wznosi się kopuła z latarnią, wsparta na wysokim bębnie.

Do zespołu kościoła parafialnego wchodzi również murowana plebania z ok. 1840 r., przebudowana na pocz. XX w. 

Kościół w Dąbrowie Zielonej – widok ogólny od południa, fot. Z. Bereszyński.

Kościół w Dąbrowie Zielonej – widok ogólny od strony płn .-wsch, fot. Z. Bereszyński.

Jedna z kaplic przy kościele w Dąbrowie Zielonej, fot. Z. Bereszyński.

        Czym charakteryzuje się Dąbrowa Zielona

Gmina Dąbrowa Zielona położona jest na Wyżynie Środkowomałopolskiej w obrębie Niecki Włoszczowskiej w północno-wschodniej części województwo śląskiego, w powiecie ziemskim częstochowskim. Obszar gminy obejmuje 100,33 km2  i liczy 4056 mieszkańców.

  Na terenie gminy działa 14 sołectw :Borowce, Dąbek, Cielętniki, Cudków, Dąbrowa Zielona, Nowa Wieś, Olbrachcice, Raczkowice, Raczkowice-Kolonia, Lipie, Soborzyce, Święta Anna, Ulesie, Zaleszczyny; 3 szkoły podstawowe, 1 gimnazjum, Publiczne Przedszkole z 2 oddziałami, Gminny Ośrodek Kultury, Biblioteka Publiczna, 9 jednostek OSP, 2 stowarzyszenia, 2 kluby sportowe.

  Gmina Dąbrowa Zielona jest gminą typowo rolniczą. Znaczną część obszaru zajmują użytki rolne (62%) i lasy (31%). Z dumą możemy powiedzieć, że jesteśmy gminą ekologiczną. U nas nie hałasują i nie dymią wielkie zakłady przemysłowe, więc powietrze jest czyste, a ziemia i woda nie są skażone odpadami chemicznymi. Zielona roślinność jest ostoją ślimaka winniczka, który jest swoistym symbolem czystości środowiska naturalnego. Przez teren gminy przepływają dwie rzeczki: „ Wiercica” i „ Wierciczka” ( Kanał Lodowy).

                       

Zwyczaje Świąt Bożego Narodzenia

W naszej szkole, jak co roku, pielęgnujemy polskie tradycje bożonarodzeniowe. Od początku grudnia uczniowie samodzielnie wykonują ozdoby choinkowe. Na zajęciach edukacyjnych wspólnie z wychowawcami śpiewają kolędy, ubierają choinki. Wigilia to wyjątkowy dzień! Uczniowie z rodzicami i nauczycielami zasiadają do wigilijnego stołu. Po spotkaniach klasowych cała społeczność szkolna, wspólnie z zaproszonymi gośćmi, oglądała przedstawienie poświęcone polskim zwyczajom związane ze świętami.

 

Stół wigilijny

 Choinka świąteczna

Święto Odzyskania Niepodległości

  W dniu 12 listopada  2013r. w naszej szkole odbyła się akademia poświęcona 95 rocznicy Odzyskania Niepodległości przez Polskę.
Uczniowie klas IV- VI  przygotowali uroczystość poświęconą temu wydarzeniu. Cała społeczność szkolna nosiła w ten dzień kotyliony narodowe dodające powagi temu wydarzeniu.
Uczniowie w inscenizacji słowno - muzycznej przybliżyli wydarzenia, które działy się na ziemiach polskich przez 123 - letni okres. Uzupełnieniem treści historycznych była prezentacja multimedialna, ukazująca wydarzenia,   postacie historyczne tamtego okresu .
 Uroczystość ta nie tylko przybliżyła uczniom ważne wydarzenie historyczne, ale była także prawdziwą lekcją patriotyzmu. Uczniowie mogli również utrwalić ważne treści z historii naszej ojczyzny, oglądając przygotowane na korytarzu gazetki tematyczne:„11 listopada 1918r.”, a także „Droga do wolności”.

Poznajemy dzieje naszej gminy

Wycieczka regionalna

Uczniowie klas IV –VI , w ramach edukacji regionalnej w dniu 3 października odbyli wycieczkę po naszej gminie .

 W miejscach  szczególnie bliskich naszym sercom – przed grobami poległych w czasie II wojny światowej, zapaliliśmy znicze i oddaliśmy hołd żołnierzom. Tymi miejscami były: cmentarz w Dąbrowie Zielonej, obelisk w Zalas- Biedach, grób  żołnierza  w lesie na Lipiu i przy klasztorze w Świętej Annie.  Byliśmy także na cmentarzu na Dąbku, gdzie zostali pochowani w odosobnieniu ludzie, którzy zmarli w 1845 roku  na cholerę.

Oglądaliśmy także zabytki architektury sakralnej: kościoły w Dąbrowie Zielonej i w Cielętnikach. Tam też znajduje się pomnik przyrody – zabytkowa lipa  i ruiny po dawnej gorzelni.

Dużą atrakcją  było gospodarstwo agroturystyczne w Cielętnikach. Oglądaliśmy tam zwierzęta które są na wsi, ale nie tylko, np.  krowa szkocka,. Podobała nam się jadłodajnia, urządzona w dawnym stylu chaty i zagrody wiejskiej. Tutaj też można na łonie natury złowić rybę.

Był też czas wolny. Wykorzystaliśmy go na podziwianie jesiennego  krajobrazu  i zbieraniu grzybów. 

Wyjazd ten nie tylko pozwolił nam odpocząć , ale przede wszystkim inaczej poznaliśmy historię tę odległą i tę współczesną.

Zielona Szkoła w Sidzinie

W dniach 10 – 14 czerwca 2013 roku młodzież klas IV – VI po raz kolejny była na Zielonej Szkole w Sidzinie, w Beskidzie Żywieckim.

            Pierwszego dnia, na zajęciach popołudniowych, uczestniczyliśmy w zajęciach warsztatowych, wykonując  zwierzątka z siana. Poznawaliśmy różne techniki pracy i zasady tworzenia zabawek ekologicznych. Wieczorem na zajęciach integracyjnych poznaliśmy uczniów ze Szkoły Podstawowej z Kędzierzyna- Koźla  i wspólnie uczestniczyliśmy w konkursie na „Króla i Królową Balu”

Najważniejszym punktem wyjazdu były piesze wycieczki po górach. Niektórzy z nas zakupili Książeczki PTTK, aby zdobywać sprawności. i poczuć „smak i potęgę gór”. Już następnego dnia na rozgrzewkę wyprawiliśmy się do Kamyckiego, odwiedzając po drodze tartak . Była to raczej łatwa trasa i wszyscy sobie poradziliśmy z wybojami, kamieniami na drodze. Potem pojechaliśmy na basen do Suchej beskidzkiej, był to wspaniały relaks dla ciała i ducha.

W trzecim dniu rano pojechaliśmy na Orawę do Zubrzycy Górnej, by tam uczestniczyć w warsztatach: „ Jak to ze lnem było?”. Po krótkim instruktarzu, każdy z nas pracował z wiązką lnu w warsztacie tkackim i wykonał lalkę lnianą. Poobiednim odpoczynku poszliśmy na dłuższą wycieczkę do Staszkowa. Niektórych bardzo bolały nogi, ale nie poddawaliśmy się, bo to był ostatni trening przed główna wyprawą. Wieczorem o trudach dnia zapomnieliśmy przy pląsach tańca nowoczesnego.

Nadszedł czwarty dzień – wycieczka na Halę Krupową! Z dobrze wyposażonym plecakiem ruszyliśmy malowniczym szlakiem turystycznym. Na szczycie podbiliśmy sprawność górską w schronisku i… piekliśmy kiełbaski, śpiewając piosenki młodzieżowe i biesiadne. Po odpoczynku ruszyliśmy w drogę powrotną. W ośrodku ze smakiem zjedliśmy obiad i uczestniczyliśmy w zajęciach edukacyjnych w pasiece. Wieczorem integrowaliśmy się z góralskim zespołem pieśni i tańca.

Ostatniego dnia zaraz po śniadaniu ze smutkiem żegnaliśmy się ze  Sidziną i pojechaliśmy do Krakowa. Tam z przewodnikiem zwiedzaliśmy dawną siedzibę królów – Wawel. Potem spacerkiem poszliśmy Szlakiem Królewskim oglądając kamieniczki z XIII wieku na ulicy Kanoniczej, dom, w którym mieszkał Jan Paweł II, zrobiliśmy zakupy w Sukiennicach i ulicą Floriańską doszliśmy do Barbakanu. Wieczorem wróciliśmy do szkoły.

W naszej pamięci zostaną piękne krajobrazy polskich gór. Dużo nauczyliśmy się o życiu i ciężkiej pracy górali. Poznaliśmy dużo ciekawych historii, legend, ponieważ każdej  wyprawie górskiej, towarzyszył przewodnik, który barwnie opowiadał o ciekawych miejscach i ludziach.

WIOSENNE TRADYCJE

Wiosna to okres nadziei. Budząca się przyroda daje radość w naszych sercach, ochotę do życia. W tym czasie świętujemy Dzień Kobiet - składając Naszym Paniom i Koleżankom szczere życzenia.

 Pielęgnujemy także tradycję topienia marzanny.

 Wyjątkowo przygotowujemy się do Świąt Wielkanocnych. Nasza szkoła od wielu lat bierze udział w Regionalnym Konkursie na Pisankę, Marzannę i Palmę. W tym roku nasi uczniowie i Koło Gospodyń Wiejskich przygotowali oprawę artystyczną podczas wręczania nagród.

 

  

 

Dzień Babci i Dziadka

Kochani Babcie i Dziadkowie!
Wasze wnuczęta bardzo Was kochają.
 Uczniowie klasy IV przygotowali informacje o roli Babci i Dziadka w wychowaniu dzieci
 w obecnych czasach. Stwierdzili, że to dziadkowie zastępują rodziców i pomagają im
 w lekcjach, czy nawet w codziennych problemach. Dzieci  przeprowadziły rozmowy
z dziadkami o tym, jakie mieli marzenia, gdy byli w ich wieku. Okazało się, że wszystkie marzenia dziadków się spełniły, bo bardzo chcieli je zrealizować. Uczmy się od nich determinacji w dążeniu do celu.



Dziękujemy i składamy Wam Dziadkowie szczere życzenia.



W dowód wielkiej wdzięczności za pomoc w wychowaniu Wasze wnuczęta przygotowały "Alfabet miłości dla Babci i Dziadka".

Święto Objawienia Pańskiego - uroczystość Trzech Króli

Mędrcy ze Wschodu ...

Na pamiątkę tego wydarzenia odbywa się poświęcenie kredy, kadzidła i wody. Kredą na drzwiach należny napisać K+M+B i aktualny rok. Po łacinie skrót odczytywany jest, jako błogosławieństwo –Christus Mansionem Benedicat, czyli Chryste błogosław temu domowi.

Jest to jedno z najstarszych Świąt chrześcijańskich. Trzej Królowie udali się ze Wschodu, by złożyć pokłon i dary (mirrę, kadzidło i złoto) nowonarodzonemu Jezusowi Chrystusowi. Do żłóbka zaprowadziła ich gwiazda betlejemska.

Pokłon dla Jezusa

Każdy z nas wielokrotnie słyszał tę historię. Mało kto zdaje sobie jednak sprawę z wagi i znaczenia tego Święta.

Pokłon Jezusowi oddali Mędrcy ze Wschodu, umownie nazywani: Kacper, Melchior i Baltazar. Nie byli to członkowie narodu Izraela. Świadczy to o wielonarodowości i o mocy Boga do jednoczenia wszystkich ludzi bez względu na wyznanie i miejsce zamieszkania.

Każdy z Królów przyniósł stosowne dary. Każdy z nich ma odpowiednie znaczenie. Złoto – symbol godności królewskiej, mirra – symbol wypełnienia proroctw i zapowiedź śmierci Zbawiciela oraz kadzidło – symbol godności kapłańskiej. To właśnie w kategoriach symbolu powinniśmy rozpatrywać Święto Objawienia Pańskiego.


Powróćmy jeszcze raz do cudownej chwili narodzin Dzieciątka Jezus i obejrzyjmy film z Jasełek w naszej szkole.

Spotkanie przy wigilijnym stole

ZWYCZAJE WIGILIJNE

Dzień wigilijny bogaty jest w zwyczaje. Do dzisiaj przestrzega się, aby w Wigilię nie kłócić się i okazywać sobie wzajemnie życzliwość. Nieodłącznym elementem kolacji wigilijnej jest obdarowywanie się prezentami, które w polskiej tradycji przynosi pod choinkę, w zależności od regionu: św. Mikołaj, aniołek lub Gwiazdor. Do tradycji należy również rodzinne śpiewanie kolęd. O północy w kościele odbywa się uroczysta msza zwana PASTERKĄ.

WIGILIJNE OBYCZAJE

1. Dzielenie się opłatkiem zapewnia dostatek chleba w przyszłym roku oraz symbolizuje zgodę, wybaczenie i puszczenie niepamięć wszystkich urazów.

2. Nie należy wstawać zza stołu w trakcie posiłku. Zakaz ten nie dotyczy gospodyni lub innej osoby podającej do stołu.

3. Do stołu należy siadać według starszeństwa, aby i schodzić z tego świata w takiej kolejności.

4. Każdą potrawę należy chociażby spróbować, aby jej nie zabrakło na stole w przyszłym roku.

5. W tym dniu obowiązuje zasada: "Jak w Wigilię, tak i przez cały rok".
Dlatego dobrze jest zabrać się rano do nieuciążliwej pracy, aby być zdrowym, rześkim i pracowitym przez cały rok. Nie należy się też przemęczać!

Zgodnie z tradycją, w szkole też zasiądziemy do naszych klasowych wigilii. Uczniowie wspólnie z nauczycielami i rodzicami podzielą się opłatkiem, złożą sobie życzenia, zjedzą wigilijne potrawy i zanucą kolędy.
Dodatkowy talerz będzie czekał na zbłąkanego wędrowca.  
Pomyślmy, może warto pomóc innym dzieciom! Dołączmy się do akcji Caritas Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom

Szopki w naszych domach i regionie

 Szopki cieszą oko, zwłaszcza lubią je oglądać dzieci.
Warto zastanowić się skąd przywędrował do nas ten zwyczaj.

O. Oktawiusz Lamorski opowie o  tradycji szopki bożonarodzeniowej.

 więcej o szopkach.

Szopki zdobią nie tylko kościoły w okresie Świąt Bożego Narodzenia. Stawiamy je w domach, a także są ozdobą  klas w szkołach.
Uczniowie klasy IV wraz z rodzicami z wielkim zaangażowaniem pracowali przy "budowie " swojej szopki.

Chyba mają czym się pochwalić!

Możemy też zachwycać się szopką w naszym regionie - w miejscowości Olsztyn koło Częstochowy.

U podnóża malowniczych ruin zamku, w zabytkowej drewniano-murowanej chałupie nieopodal rynku przy drodze na Biskupice znajduje się jedna z nielicznych w Polsce i Europie ruchoma szopka przedstawiająca sceny biblijne z życia NMP. Na jej niepowtarzalny urok niewątpliwy wpływ ma sceneria w jakiej autor umieścił wydarzenia sprzed 2000 lat. Nad ponad 800 figurami wykonanymi z drewna lipowego (w tym 300 postaci ruchomych) wznosi się bowiem znana sylwetka zamku olsztyńskiego.

Autor - Jan Wewiór rzeźbił ją przez 15 lat, ale nadal nie jest w pełni ukończona, gdyż autor "Betlejemowa pod strzechą" ciągle ją rozbudowuje. Gospodarz wraz z synem chętnie prowadzą również do położonego na podwórku podziemnego lochu, w którym powstaje najnowszy fragment ekspozycji - scena związana z lokalnymi historiami i legendami m.in o Maćku Borkowicu oraz sławną bitwą zwaną Obroną Olsztyna, którego załogą dowodził Kacper Karliński. Uwaga! Oglądanie lochu proponowane jest wyłącznie najodważniejszym turystom - zatem przyjedź i sprawdź swoje siły.

Prezentowane prace uzupełniane są barwnymi opowieściami autora, który dzierży tytuł Mistrza Mowy Polskiej za rok 2007.









 Zachęcamy też do zwiedzenia żywej szopki na Jasnej Górze w Częstochowie

 

Jasełka

Podczas Świąt Bożego Narodzenia rozważany cudowną tajemnicę narodzin Dzieciątka Jezus. W naszej szkole uczniowie klasy III i V od dłuższego czasu przygotowują dla społeczności szkolnej - Jasełka. Trochę denerwują się, bo chcą jak najlepiej pokazać swoje zdolności recytatorsko - wokalne.
Dodajmy Im otuchy i zachęćmy do dalszej pracy:
- Nie przejmujcie się!
- Na pewno  pójdzie Wam jak z płatka!
- Obejrzyjcie film z Jasełek w wykonaniu trochę starszych kolegów i koleżanek. To dobra zachęta do pracy!

Scenki z przedstawienia  w innych szkołach, też mogą być podpowiedzią do przygotowania scenografii i kostiumów.